2020-06-28

آینده ی باربری جاده ای به چه سمتی می رود:

همانطور که همه روزه مشاهده می‌شود، پیشرفت و تکنولوژی همچون مسافران یک قطار سریع و سیری هستند که دیوانه وار به سمت آینده در حرکت است. تکنولوژی هایی که روزانه جایگزین هم می‌شوند و انسان هایی که به دنبال آن‌ها ناگهان از حرکت می‌ایستند ولی پیشرفت و تکنولوژی هم چنان به مسیر خود ادامه می‌دهد.

در این دنیای پیشرفت و تکنولوژی در حوزه ی حمل و نقل نیز طی دو دهه‌ی اخیر پیشرفت های فراوانی حاصل شده است که روز به روز بر میزان تکنولوژی افزوده می‌شود.

جاده ها شریان های اصلی یک شهر و یک کشور می‌باشند و همانند رگ‌هایی که در بدن انسان وجود دارند به کشور روح و جانی تازه می‌بخشند و نبود یا نقص آن‌ها می‌تواند اقتصاد کشور را رو به نابودی ببرد و باعث فقر جوامع بشری شود. اگر دقت داشته باشید عامل اصلی فقر بسیاری از کشورهای جهان سوم، نبود رونق حمل و نقل و جابه‌جایی است که به عدم توجه به شریان‌های اصلی کشور باز می‌گردد.

حسین عاشوری عضو هیئت مدیره و رئیس کمیته ترانزیت راه آهن کشور در این گفتگو معتقد است ” بارها در نمایشگاه‌های بین المللی دیده شده که در کنار شرکت‌های کریری که مالک کشتی، واگن، کامیون و هواپیما هستند، تعداد زیادی شرکت همچون اسنپ شکل گرفته اند که در زمینه جابه جایی کالا به مشتری ها سرویس می‌دهند. به عبارت دیگر، به مشتریان خود، گزینه های مختلفی را برای جابه جایی کالاها پیشنهاد می‌دهند. این تنوع و انتخاب‌های چندگانه در ایران به‌ویژه در حوزه حمل و نقل کالا با فقدان‌های متعددی مواجه است. بنابراین نیاز است شرکت‌های مختلف در این زمینه فعالیت کنند و هر بخش حمل و نقلی از جمله دریایی، ریلی، جاده‌ای با توافق دیگر کشورها، کریدوری را راه اندازی کنند. راه اندازی کریدورها نباید به عنوان فرصت برای یک مدل از حمل ونقل و تهدید برای مدل های دیگر تلقی شود بلکه باید مکمل یکدیگر باشند”.

بر اساس موقعیت جغرافیایی که ایران در آن قرار گرفته می‌توان دریافت که برای جابه جایی و حمل و نقل نیاز به باربری چند وجهی وجود دارد و هیچ کدام از حمل و نقل‌ها به تنهایی نمی‌تواند پاسخگوی نیاز کشور در حوزه‌ی جابه‌جایی باشد.

نقش بنیادین باربری و حمل و نقل جاده‌ای بر رشد، پیشرفت و شکوفایی اقتصاد یک کشور حقیقتی غیر قابل انکار است. اگر کمی عمیق‌تر به این مقوله نگاه کنیم متوجه یک واقعیت مهم می‌شویم. حمل و نقل جاده‌ای طیف گسترده‌ای از موضوعاتی چون تولید، توزیع، خدمات و استفاده و مصرف کالا را در یک کشور درگیر می‌سازد. همچنین حمل بار جاده‌ای نقشی غیر قابل انکار در مجموعۀ فعالیت های اقتصادی آن کشور دارد.

در این رابطه باید به نقشه‌ی کشور مراجعه کنیم. همینطور که در نقشه نمایان است همه‌ی مسیرهای داخل کشور به صورت جاده‌ای و ریلی است و همینطور ارتباط کشور ایران با بیشتر همسایگان نیز به همین صورت است، پس باربری و حمل و نقل جاده ای یکی از مواردی است که نمی‌توان از آن چشم پوشی کرد و باید به آن توجه ویژه‌ای داشته باشیم و در این مسیر امکانات فراوانی برای شرکت‌های حمل و نقل و باربری مهیا شود.

با توجه به توضیحاتی که در بالا به آن اشاره شد می‌توان گفت نقش صنعت حمل و نقل در رشد و شکوفایی یک کشور می‌تواند حرف اول را بزند. آمار و ارقام مربوط به ارزش افزوده بخش حمل و نقل و ترابری و میزان سهم آن از کل کشور رقم بسیار قابل توجهی را نشان می‌دهد که طی ده سال اخیر رشد بسیاری نشان داده است. رقم مربوط به سهم ارزش افزوده مربوط به حمل و نقل در ده سال اخیر بیشتر از سایر بخش‌ها بوده و همیشه بیش از نود درصد را به خود اختصاص می‌دهد. این خود نشان‌گر نقش غیر قابل انکار بخش باربری و حمل و نقل در شکوفایی و پیشرفت یک کشور است.
بنابراین بعید به نظر می‌رسد که معضلات و مسائل مربوط به این بخش مهم فقط به امور و عوامل مالی منحصر شده باشد. بلکه مهم‌ترین اقدام این است که باید در جست و جوی رفع مشکلاتی مانند تقاضا یا به عنوان نمونه عدم هماهنگی طرح‌های مربوط به حمل و نقل و کارآیی نامساعد سرمایه بود. فقط با این روش می‌توان به پیشرفت کشور توسط بخش حمل و نقل و باربری کمک نمود.

در آخر، جاده به عنوان رگ های حیاتی یک کشور و یک قاره محسوب می‌شود که از طریق آن‌ها کالاهایی را که نمی‌توانیم از طریق باربری هوایی و دریایی جابه‌جا کنیم، با سهولت به هر نقطه‌ای منتقل می‌کنیم. در عین حال مزیت باربری جاده‌ای امکان ارسال کالا و محموله به صورت درب به درب است و طی یک مرحله صورت می‌گیرد. جاده ها نیاز به رسیدگی دارند تا همیشه استاندارد بوده و از فرسودگی و اصطحکاک لوازم نقلیه، تصادفات و یا آسیب رسیدن به بار در حین جا به جایی جلوگیری کنند.

دیدگاه خود را ارسال کنید

نام خود را وارد کنید
دیدگاه خود را وارد نمایید.